یک شاخه کاکتوس (نقدی بر آلبوم یک شاخه نیلوفر از محسن چاوشی)
بالاخره بعد از سالها محسن چاوشی موفق شد نخستین آلبوم خود را به صورت مجاز وارد بازار کند. علاقه مندان محسن چاوشی سالها انتظار کشیدند تا صدای خواننده مورد علاقه شان را به صورت مجاز بشنوند. روز ۲۳ مهرماه آلبوم یک شاخه نیلوفر وارد بازار شد. امروز که تقریبا دو هفته از آن تاریخ می گذرد و التهاب ناشی از ارائه آلبوم کمتر شدهاست، به نظر می رسد که می توان و باید به نقد این کار پرداخت. محسن چاوشی را همه می شناسند. پرچمدار موسیقی زیرزمینی داخل کشور که هر بار به دلایلی آلبومهایش پیش از ورود به بازار لو می رفتند در یک شاخه نیلوفر سعی در ارائه آلبومی متفاوت داشته است. این مساله کاملا در نوع آهنگسازی، اجرا و تنظیم ها مشخص است.
اما این تفاوت فقط در ساختار و شکل ارائه نبوده است. این تفاوت در سطح کیفی نیز بوده است. به جرات می توان گفت که یک شاخه نیلوفر در سطح کارهای قبلی محسن چاوشی نبوده است. او در آلبومهای هر چند غیر مجاز قبلی موفق شده بود به سطحی از دانش موسیقی برسد که ذهن شنونده را به کمک آن تسخیر کند. شعرهای زیبا ، آهنگهای زیبا و تنظیمها و ملودیهای زیبا تمام کارهای محسن را شنیدنی می کرد. اما قرار است در این مطلب به آلبوم یک شاخه نیلوفر بپردازیم. این آلبوم شدیدا در ورطه خودسانسوری و احتمالا دگرسانسوری افتاده است. شعرهای این آلبوم واقعا شعرهای ضعیفی هستند. شعرهایی که در حد نام محسن چاووشی نمی باشند. همان طور که می دانید سبکی که چند سال پیش در موسیقی پاپ به ویژه در داخل کشور به وجود آمد که به سیاه نمایی و منفی گرایی می پرداخت کم کم می رفت که به دست فراموشی سپرده شود. ولی محسن چاوشی همچنان به آن سبک (ظاهرا به آن سبک واسو می گویند. مطمئن نیستم) وفادار است. این ضعف شعری را در کنار آهنگها و ملودیهای کاملا غمگین این آلبوم قرار دهید. نتیجه چه می شود؟ حتی گاهی منی که تخصصی در سلفژ ندارم متوجه می شوم که چاووشی فالش می خواند. پرطرفدار ترین خواننده داخل کشور را چه می شود که دیگر از آن صدای پر ابهت و رسا اثری در حنجره خود ندارد. و بیشتر به صدایی درمانده می ماند که می خواهد ابهت سابق خود را به دست بیاورد. گر چه اعتقاد دارم که این آلبوم با تمام ضعف هایش از بسیاری از کارهای مشابه بهتر بود ولی در مقایسه با کارهای قبلی چاووشی به نظرم باید گفت که محسن چاووشی از خودش جا ماند.
با شما موافقم.
اصلا این آلبوم خوب ازاب در نیومد .
من فقط آهنگ یه شاخه نیلوفر رو به طور کامل شنیدم و متوجه شدم که شعر این آهنگ بسیار ضعیف است و خواننده هم خوب نمی خواند و آهنگ جالبی هم ندارد.
بقیه ی آهنگها رو هم به صورت دمو گوش کردم و چیزی از اون محسن چاوشی سنتوری ندیدم. افرادی هم که میگن این آلبوم (یه شاخه نیلوفر) قشنگه ، مطمئن باشید از روی تعصب میگن.
منم با نظرتون موافقم.امروز به پیشنهاد یکی از دوستام آهنگ یک شاخه نیلوفر رو دانلود کردم.اونجوری که میگفتن قابل تحسین نبود.اصلا” جذابیت کارای قبل چاووشی رو نداشت.البته اینم فراموش نکنیم که کار مجاز بوده و ( یه کم) محدودیت!
سلام
“واسوخت” آن کلمه ایست که شما به گفتن آن چندان مطمئن نبودید.
مرسی مرتضی جان که تصحیح کردی
فوق العاده بود.یه شاهکار.تعصبی در کار نیست.بیشتر گوش کنید اگر عاشقید.