ببر و برف
دیروز فرصتی دست داد و فیلم ببر و برف (the tiger and the snow) رو نگاه کردم. قبل ار نگاه کردن اون هیچ ذهنیتی از این فیلم نداشتم. حتی فکر می کردم این فیلم یک فیلم آمریکاییه. اما بعد فهمیدم که اشتباه می کردم. فیلم ببر و برف یه فیلم ایتالیاییه. محصول سال ۲۰۰۵ . این فیلم داستان یک شاعر ایتالیایی به نام آتیلیو دی جیووانی ( روبرتو بنینی ) هست که عاشق زنی به نام ویتوریا ( نیکولتا براسکی ) شده و هر شب خواب اون رو می بینه. این فیلم یه فیلم کمدی - عاشقانه است و کارگردانی اون رو هم خود روبرتو بنینی کمدین مشهور ایتالیایی به عهده داشته .
چیزی که تو فیلمنامه این فیلم جالبه اینه که نویسندگان این فیلمنامه تا آخر فیلم یک واقعیت رو از بیننده به طرز ناجوانمردانه ای پنهان می کنن. و اون اینکه تا آخر فیلم شما فکر می کنید که آتیلیو عاشق ویتوریا هست. ولی در آخر فیلمه که شما متوجه می شید که این دو سابقا زن و شوهر بودن و از هم جدا شدن. در بعضی قسمتهای دیگه هم کمی ابهام وجود داره. مثلا اینکه فواد ( ژان رنو ) چرا خودکشی می کنه. دلیل خیلی منطقی برای این کار به نظر نمی رسه. در مورد بازی ژان رنو هم این نکته رو باید بگم که به نظرم بسیار بازی ضعیف تری نسبت به سایر فیلمهاش ارائه میده. اصلا چرا باید برای بازی در یک فیلم ایتالیایی که هیچ دیالوگ فرانسوی هم نداره یه بازیگر فرانسوی انتخاب بشه ؟ این فیلم در سایت imdb نمره ۶.۹ از ۱۰ رو به دست آورده. در کل شاید فیلم برای سرگرمی فیلم خوبی باشه. ولی این فیلم واقعا و به صورت جدی شما رو به فکر وادار نمیکنه. فیلم شامل کمی شعارهای ضد جنگه و در حالیکه صدام رو زیر سوال می بره ولی با وجود اینکه شهر در دست آمریکاییها هست ولی عکس صدام همه جا دیده می شه. این فیلم رو بیشتر شبیه فیلمهای هندی می دونم تنها تفاوت اون این بود که نسبت به فیلمهای هندی یه کم مدرن تر بود.
