مسوولان اقتصادی کارآگاهانی بی نظیر !
لحظاتی پیش در خبرگزاری فارس مطلبی منتشر شده بود با این عنوان : جزئیات تازهای از نحوه تشخیص اطلاعات غلط فرم اقتصادی خانوار
عکس را از خبرگزاری فارس برداشتم
مطلب را که خواندم نمی دانستم باید گریه کنم، بخندم، چه کار کنم؟ اصلا این مطلب جدی است یا طنز؟ ظاهرا منبع این خبر مباحثی بوده که در کار گروه تحول اقتصادی مطرح شده و در خبرگزاری فارس انعکاس یافته است. در این مطلب نوشته شده که تمام اطلاعات غلطی که از سوی مردم در جمع آوری اطلاعات اقتصادی ارائه شده باشد را می توان مشخص کرد. روشهایی که از طریق آنها این کشفیات مهم قرار است انجام شود هم ذکر شده است. در قسمتی از این خبر نوشته شده :
به ۵ دلیل روش درآمدی بر هزینه ای ترجیح داده شد
پنج دلیل هم ارائه شده که با استناد به آنها باید درآمد مردم را از آنها پرسید و نه هزینه های آنها. شاید این دلایل دلایل محکمی باشند و شاید هم نباشند ولی به نظر می رسد این نکته به ذهن این مسوولان محترم نرسیده یا اگر رسیده سعی کرده اند که نرسد که درآمد ( حداقل برای ما کارمندان ) در اکثر اوقات ثابت است و تنها در ابتدای سال درصد بسیار ناچیزی افزایش پیدا می کند. ولی هزینه ها به صورت لحظه ای در حال افزایش می باشند. در نتیجه در طراحی این پرسشنامه ها به دنبال روشی رفته اند که میزان ثبات بیشتری را در پی داشته باشد. زیرا اگر جمع آوری اطلاعات مبتنی بر هزینه بود، زوایای تازه ای از تورم و عدم توان دولت در کنترل مسائل اقتصادی نمایان می شد.
سؤالهای “وضع سواد”، “وضع فعالیت” و “عنوان شغل اصلی” به گونهای طرح شده که درآمد فرد را کنترل نماید
این هم از آن اظهار نظرهاست که حتی به ذهن کارآگاهان مشهور چون پوارو هم نمی رسید. چه کسی این قانون را صادر کرده است، در کدام کتاب نوشته شده که سطح سواد افراد درآمد آنها را مشخص می کند؟ به این نکته باید توجه کرد که تمام کسانی که دارای تحصیلات عالیه هستند، لزوما مدیر نیستند. چند نفر آدم بی سواد را می خواهید معرفی کنم که در آمدشان چندین برابر من فوق لیسانس است؟
اگرفردی ارزش خودرو را نادرست اعلام کند به احتمال زیاد سایر اقلام را نیز نادرست خواهد گفت
مسوولان اقتصادی ما به نیکویی نشان دادند علاوه بر اینکه دست کمی از اسمیت در علم اقتصاد ندارند، در روانشناسی هم با فروید خود را می سنجند. این جمله واقعا روانشناسی مردم (دقت کنید مردم مجموعه ای از افراد هستند) را به خوبی نشان می دهد ! هر کس به عمد یا سهوا ارزش خودروی خود را نادرست اعلام کند به احتمال زیاد سایر اقلام را نیز درست نخواهد گفت.
افرادی که اجاره و قسط بانکی بالا میپردازند در گروه افراد برخوردار قرار میگیرند
من تا به حال خودم را جزء افرادی می دانستم که می دانم دو ضرب در دو می شود چهار. ولی ظاهرا اشتباه می کردم. تا جایی که من می دانستم ( مساله مربوط به گذشته ای نه چندان دور می شود ! ) هر کس که مشکل داشت، پول نداشت، بیچاره بود، دستش به دهانش نمی رسید، وام می گفت. هر کس که متمول بود نیازی به وام نداشت. خانه اش استیجاری نبود که اجاره بها بپردازد. ولی الان متوجه شدم کسانی که اجاره نشین هستند و یا قسط بانکی می پردازند جزء سرمایه داران مملکت هستند و کسانی که ۵-۶ خانه دارند و ۴ تا ماشین و … جزء بدبخت بیچاره های این مملکت هستند.
پیشنهاد می کنم خود شما هم مطلب را بخوانید ( اگر تا به حال نخوانده اید ). ممکن است شما نکات تازه تری را متوجه شوید.
